Nieuws

DRINGEND PLEEGGEZINNEN GEZOCHT VOOR ZWANGERE POEZEN EN MOEDERPOEZEN MET KITTENS!

Deze piepjonge moeder en haar 4 kleintjes van zo’n 10 dagen oud (foto) zijn afgelopen woensdag gevonden. Het seizoen is pas net gestart en we worden nu al overspoeld met zwangere poezen, moeders met jonge kittens en (piep)jonge weeskittens. Dharma is moederpoes nummer 11. Gelukkig hebben we voor haar en haar baby’s (Dice, Dhingo, Domino en Djin) een veilig plekje in een pleeggezin kunnen vinden. Maar eenvoudig was het helaas niet… Nu al niet…  In het pleeggezin van Dharma woont ook al een andere moederpoes met haar 3 kleintjes van nu 6 weken oud. Gelukkig vindt de pleegmama dat geen enkel probleem en was Dharma van harte welkom, maar het baart ons wel zorgen… Want, waar vindt de volgende (aanstaande) moeder een veilig en liefdevol tijdelijk thuis…? Pleeggezinnen zijn zó belangrijk voor de gezondheid en het welzijn van moederpoezen en kittens…

Extra pleegouders zijn dus heel erg welkom! Vooral voor zwangere poezen, moederpoezen met kittens en flessenkittens (piepjonge weeskittens). Wil en kun jij ons helpen? Woon je binnen een straal van ongeveer 15 km van één van onze dierenartsen (Gemert, Landhorst, Boxmeer, Schaijk of Sint Michielsgestel), heb je eigen vervoer en een aparte kamer beschikbaar? Mail dan snel naar begeleiding@hokazo.nl.

De mensen van Begeleiding pleegzorg kunnen ook al je eventuele vragen beantwoorden.

We hebben jullie hulp echt hard nodig. Namens al die (toekomstige) zorgenkindjes… alvast heel erg bedankt! 

Langzittersblog Dazzle

Een aantal jaar geleden schreven we een langzittersblog, om de dieren die al langer dan een jaar bij ons verblijven extra in de aandacht te zetten, zodat ze hopelijk eindelijk hun gouden mandje vinden. En met succes! 
Dus dat gaan we nu weer doen, want we hebben weer behoorlijk wat langzitters.
Nu is kat Dazzle aan de beurt. 

Mag ik me even voorstellen? Ik ben een zwart wit poesje. De dierendokter heeft gezegd dat ik zo’n 2 jaar oud ben en schat mijn geboortedatum op 1 februari 2017.
Samen met een aantal soortgenootjes ben ik gevangen bij een vangactie van zwerfkatten.
We hebben allemaal een naam gekregen die begint met een D. Ik ben Dazzle genoemd.
De andere D’tjes zijn zo ongeveer allemaal al geplaatst. Maar ik dus nog niet.

Ik had al een etiketje, namelijk dat van angsthaasje omdat ik bang ben voor mensen. Daar is nu ook het etiketje langzitter bij gekomen omdat ik inmiddels al ruim 14 maanden bij Hokazo zit. Ik vind het hier prima hoor. Ik heb een dak boven mijn hoofd, lekker te eten en te drinken en de nodige verstopplekjes waar ik heerlijk ongestoord kan liggen.

Maar ze vinden het hoog tijd dat ook ik ga verhuizen naar een eigen huisje. Ze gunnen me echt een fijn eigen plekje, zeggen ze. En ze vinden dat ik er een slechte verkooptechniek op nahoud door steeds maar in het holletje van de krabpaal te liggen waardoor ik niet opval.
Dus daarom moet ik mezelf in deze rubriek in het zonnetje zetten zodat de mensen weten dat er ook nog een poesje genaamd Dazzle op zoek is naar een eigen huisje.

Inmiddels heb ik al een klein stapje gezet: ik vind het prima als iemand een lekker bakje natvoer bij me neerzet en ga dat dan lekker opsmikkelen. Eerst vond ik dat hartstikke eng en wachtte met eten tot ze weer weg waren. Maar alles went en ik begin heel langzaam door te krijgen dat mensen misschien toch minder eng zijn als ik altijd dacht. Wel heb ik nog een lange weg te gaan om de tweebenige soort helemaal te gaan vertrouwen. Een beetje kattenmelk of wat vloeibaar snoep vind ik ook heerlijk trouwens.

Als ik ga verhuizen heb ik wel graag een baasje dat geduld met mij heeft en begrijpt dat ik nog een hele tijd nodig heb om uit mijn schulp te kruipen. En zeker in een nieuw huisje waar alles nog onbekend voor me is en ik aan de nieuwe omgeving moet wennen. Kleine kindjes? Die zijn te druk en te onvoorspelbaar voor me. Jullie begrijpen hopelijk dat ik liever een rustig huisje heb. Dat is een bescheiden wens, toch? 

Als je aan mijn bescheiden wens kunt voldoen, kom je dan een keertje kennis maken? En mag ik dan bij jou?

Langzittersblog : Ello

Een aantal jaar geleden schreven we een langzittersblog, om de dieren die al langer dan een jaar bij ons verblijven extra in de aandacht te zetten, zodat ze hopelijk eindelijk hun gouden mandje vinden. En met succes!
Dus dat gaan we nu weer doen, want we hebben weer behoorlijk wat langzitters.
Dit keer is een kat aan de beurt; Ello.

Ello is een mooie witte kater met een paar cyperse vlekken. Hij is ongeveer 3 jaar oud en dus in de bloei van zijn leven. Hij verblijft al ruim een jaar bij Hokazo en sinds januari zit hij in een pleeggezin. Meneer vindt mensen namelijk nogal spannend en in een pleeggezin gaat de socialisatie van zo'n bang katje vaak veel sneller dan in het asiel. Het is er een stuk rustiger en rust is juist wat deze angsthaasjes nodig hebben.

De eerste periode in het pleeggezin zat Ello veilig boven op zolder. Verstopt op een kast. Hij kwam alleen naar beneden als alle mensen uit de kamer waren en de kust veilig was.
Maar momenteel zit hij ook vaak op de werkkamer waar hij iedere dag gezelschap krijgt van zijn pleeg-personeel. Zolang die rustig aan het werk is, durft Ello te komen kijken en speelt zelfs met zijn maatje. Hij durft gewoon zijn eigen ding te doen, wat een knapperd!

Ello gaat met grote stappen vooruit en als hij zich op kan trekken aan een maatje gaat dit nog sneller. Daarom is het noodzakelijk dat Ello een maatje krijgt die niet teveel van hem vraagt. Het is belangrijk dat dit geen dominante kat is en goed met mensen om kan gaan, zodat Ello veel van hem/haar kan leren.
Zijn nieuwe personeel moet geduldig zijn en vooral veel dierenliefde bezitten. Dan gaat het vast goedkomen met Ello!

Ello verdient een gouden mandje, hij heeft al zo veel stappen gezet en dit gaat vast nog veel beter in een huis waar hij voor altijd kan blijven.

Wil jij Ello een rustig en liefdevol huisje bieden? Mail dan snel naar dierenasiels@hokazo.nl en dan neemt zijn pleeggezin contact op!

Langzittersblog: Skippy

Een aantal jaar geleden schreven we een langzittersblog, om de dieren die al langer dan een jaar bij ons verblijven extra in de aandacht te zetten, zodat ze hopelijk eindelijk hun gouden mandje vinden. En met succes! 
Dus dat gaan we nu weer doen, want we hebben weer behoorlijk wat langzitters.
Vorige week vertelden we je al over Loeki, dit keer is Skippy aan de beurt.

Skippy is een vrolijke en actieve Engelse Stafford-kruising van bijna 5 jaar oud. Ze verblijft inmiddels al ruim 2 jaar bij ons. Tussendoor is ze wel even geplaatst geweest, maar kwam daar helaas van terug, omdat ze de kans had gezien een andere hond te bijten. De baasjes wisten dat Skippy niet met andere honden kan, maar helaas was dit toch reden genoeg om haar terug te brengen.
Sindsdien zijn we hard op zoek naar een gouden mandje voor haar, maar er is helaas weinig interesse in deze schat. Dus ook zij verdient het om eens in de schijnwerper te staan en hopelijk vindt ze dan nu eindelijk haar gouden mandje!

De eerste keer dat Skippy bij ons kwam, was ze gevonden. Vastgebonden aan een boom. We moeten er niet aan denken wat er was gebeurt als ze niet gevonden was! 
Maar gelukkig kwam ze bij ons terecht, waar we ons over haar hebben ontfermd.
En al snel leerden we Skippy kennen als een enthousiast en lief hondje die graag actief bezig is. Bij vreemden kan ze soms wat onzeker zijn maar vaak ontdooit ze snel als ze doorheeft dat je geen kwaad in de zin hebt. Als ze je eenmaal kent, vindt ze het heerlijk om aandacht te krijgen. In het begin kan ze wat lomp tegen je op springen uit enthousiasme, maar als ze haar rust gevonden heeft, vindt ze het erg fijn om lekker te knuffelen.

Skippy vindt het ook heerlijk om lekker te wandelen, hierbij kan ze nog wel wat trekken aan de lijn. Ook valt ze uit naar auto's, dus daar kan ze nog wel wat training in gebruiken.
Skippy kan niet met andere dieren en daarom moet ze een muilkorf als ze buiten is. Dit vindt ze niet heel prettig maar ze tolereert het wel. Omdat wij haar alleen uitlaten met muilkorf, is ze hier dus al aan gewend dus hoeft een nieuwe eigenaar hier niet meer mee te trainen. De tuin bij haar nieuwe huisje moet ook goed afgezet zijn, zodat ze niet kan ontsnappen en andere dieren aan kan vallen.

Helaas heeft Skippy een voedselallergie, waardoor ze niet zomaar alles mag eten. Ze heeft een speciaal dieet, want van normaal hondenvoer wordt ze erg ziek en krijgt ze enorme huiduitslag. Ook mag ze geen gewone hondensnoepjes. Maar tegenwoordig is er genoeg voer voor dieren met een allergie en daar doet ze het dan ook erg goed op en zit ze lekker in haar vel.
Het enige wat ze nu nog heel graag wil, is een eigen huisje met baasjes die veel dierenliefde hebben!

Filmpje april 2018: https://www.youtube.com/watch?v=lYr7c_nBY5M

Skippy zoekt een consequente baas, uiteraard zonder andere dieren, die lekker met haar aan de slag wil en haar veel liefde kan geven.
Ben jij die baas? Kom dan snel kennis maken met haar!

Langzittersblog: Loeki

Een aantal jaar geleden schreven we een langzittersblog, om de dieren die al langer dan een jaar bij ons verblijven extra in de aandacht te zetten, zodat ze hopelijk eindelijk hun gouden mandje vinden. En met succes!
Dus dat gaan we nu weer doen, want we hebben weer behoorlijk wat langzitters.

Toen schreven we ook al over onze Amerikaanse Bulldog Loeki. En helaas heeft deze dame nog steeds geen gouden mandje gevonden. 

De inmiddels 7-jarige Loeki verblijft nu al bijna 3,5 jaar bij ons. Al de helft van haar leven! 
Veel te lang dus! Tijd om haar nog eens in het zonnetje te zetten, want er moet toch een baasje voor haar zijn?!

Loeki heeft een (kleine) gebruiksaanwijzing, en dat is ook de reden dat ze al zo lang bij ons zit. Ze houdt namelijk niet zo van vreemden, vooral mannen. Ze kan soms flink uitvallen en schrikt geïnteresseerden daarmee vaak af. We hopen dat er iemand is die daar doorheen kan prikken.

Voor Loeki is daarom het belangrijk dat de introductie met nieuwe mensen op een rustige manier aangepakt wordt en op haar tempo. Potentiële baasjes moeten daarom meerdere keren langskomen om haar te leren kennen, en nog belangrijker, dat zij de mensen goed leert kennen. Dan gaat het vaak goed, want Loeki leert steeds beter omgaan met vreemden. Maar daar gaat dus wel wat tijd in zitten.

Maar, als ze je dan eenmaal vertrouwt, heb je er een geweldige hond aan! Voor mensen die ze kent en vertrouwt, is ze echt heel leuk. Ze is lief, grappig, knuffelig en vindt het heerlijk om er op uit te gaan voor een flinke wandeling en lekker te spelen met voetballen of takken. Echt een super leuk maatje! Kijk maar eens naar haar filmpje hieronder! 

Haar nieuwe baasje moet dus wel wat investeren in deze dame, maar dat is ze ècht ècht ècht dubbel en dwars waard. Ze zal je de rest van haar leven dankbaar zijn dat je haar uit die saaie kennel hebt gehaald! En wij ook, want Loeki verdient zoveel meer dan wat ze nu heeft!

Loeki kan helaas niet met kleine kinderen, katten en teefjes. Ze is wel trainbaar met een stabiele reu van hetzelfde kaliber, maar ze zou het ook niet erg vinden om het enige dier in huis te zijn, dan heeft ze lekker veel aandacht voor zichzelf!

Filmpje maart 2018: https://vimeo.com/261163783

Ben jij een consequente baas? Wil jij deze lieverd een gouden mandje bieden en ben je bereid daar tijd en energie in te stoppen? Kom dan snel kennismaken met haar!

LAAT JE KATER/POES CASTREREN!!!

We schrijven er vaker over, het enorme overschot aan katten. En nu het voorjaar voor de deur staat, komen er weer kleintjes. Poezen worden krols en de eerste drachtige poezen zijn alweer binnen. Erg vroeg in het jaar, dankzij het mooie weer van de afgelopen tijd.

Wij houden ons hart vast, want afgelopen jaren hebben we ruim 1000 katten binnen gekregen, waarvan ruim 700 kittens. En vorig jaar zelfs ruim 750!

We willen niet dat het er dit jaar nóg meer worden.. Dus daarom deze dringende oproep om je kater/poes te laten castreren!

Waarom is het zo belangrijk dat katten gecastreerd worden?

Er is een enorm overschot aan katten. Zij veroorzaken niet alleen overlast, maar worden zelf ook blootgesteld aan allerlei gevaren. Denk hierbij aan vergiftiging, aangereden worden, aangevallen worden door andere dieren, beschoten worden, ziektes oplopen (al dan niet door vechten met andere katten).

En de kleintjes die op straat worden geboren of gedumpt hebben weinig weerstand en worden vaak verzwakt, ziek en/of doodsbang binnengebracht. Ontstoken oogjes, gebroken pootjes of bekkenbreuken. En dan hebben we het nog niet eens over de kittens die het niet overleefd hebben.

 

DIT LEED MOET STOPPEN!

En dat kan alleen als elke katteneigenaar zijn verantwoordelijkheid neemt en zijn kat laat castreren. Ook de katten die alleen binnen zitten. Want wat als je poes ontsnapt en drachtig terug komt? Het zal niet de eerste keer zijn dat zoiets voorkomt. Of je kater gaat er vandoor en komt een paar dagen later pas terug en is in de tussentijd meerdere poezen af gegaan.

“Och” hoor ik nog weleens van mensen met een kater. Waarmee men impliceert er geen last van te hebben. Klopt. Maar is het niet een beetje kortzichtig of zelfs egoïstisch (als ik zo vrij mag zijn)? Zonder katers geen kittens.

Dus laat je kat of poes castreren! Het is ook nog eens veel beter voor het diertje zelf, poezen hebben daardoor minder kans op ziektes zoals melkklierkanker en katers zijn minder territoriaal en zullen daardoor minder snel vechten met andere katten en vechtwonden (en bijkomende ziektes) oplopen. Ook is de kans een stuk kleiner dat een gecastreerde kater gaat sproeien.

 

Nu is het ook zo dat kittens al vanaf 4 maanden vruchtbaar kunnen zijn, in tegenstelling tot wat veel mensen denken. De algemene gedachte is dat dit pas bij een maandje of 6 is omdat dat de leeftijd is waarop het kitten vaak gecastreerd wordt.

Er is geen vaststaande regel waarop een kitten geholpen wordt. Zes maanden is prima, maar blijkt dat de poes al eerder krols is of dat kater gaat sproeien, dan is het wenselijk om ze eerder te helpen. Dit heeft ook geen consequenties voor de lichamelijke en geestelijke ontwikkeling van de kat.

En vergeet niet: na castratie is kater nog steeds enkele weken vruchtbaar! Sommige dierenartsen zeggen tot wel 6-8 weken.

Dus hou hem die aantal weken nog binnen!

 

Er zijn ook sites die beweren dat het beter is om een poes eerst krols  te laten worden. Allemaal achterhaald.

Er zijn zelfs mensen die een poes haar krolsheid gunnen, omdat het de mooiste tijd van haar leven is, want dan voelen ze zich verliefd. Alsjeblief mensen: néé. Ze hebben last van hun hormonen en ik benadruk graag het woord ‘last’.

En eerst een nestje krijgen beter? Sorry, maar het antwoord is echt “nee”.

 

Terwijl asielen uitpuilen en er nestje na nestje gevonden wordt (ja, van die weggelopen poes of kater) en we allemaal meeleven met dat leed, stoppen we ons hoofd in ‘t zand voor onze eigen dieren die we ongecastreerd rond laten lopen.

 

Komen we toch terug op die ene gouden tip: Laat je kat castreren.

Het helpt zoveel leed voorkomen.

 

En voor de mensen die toch graag een keer een nestje willen, nodigen wij je uit om eens contact op te nemen met onze pleegzorg (begeleiding@hokazo.nl). Elk jaar zijn we dringend op zoek naar pleeggezinnen om thuis voor de honderden kleintjes te zorgen. Zodat ze gezond en onbezorgd op kunnen groeien en vanuit daar naar hun nieuwe huisje kunnen gaan. Dat is enorm dankbaar werk!

Als kittens kittens krijgen…

Als kittens kittens krijgen…

Het is weer voorjaar. De zon schijnt, de parasol staat buiten en we genieten van het heerlijke zomerweer.

En met dat weer komen ook de kleintjes. Van sommige willen we liever af (bijv. ratjes), andere vinden we ronduit vervelend (bijv. mugjes) en bij weer anderen begint ons hart te smelten (bijv. puppy’s of kittens).

Onze kittens van vorig jaar zijn groot geworden en willen ook wel genieten van dat lekkere weer, maar meer nog spelen de hormonen op om zich voort te planten. Rond deze tijd zijn de meeste meldingen van weggelopen katten of van katten die al buiten kwamen en opeens niet meer thuiskomen.

Het verdriet is groot en op vele sites worden tips gegeven om je kat weer naar huis te lokken. Er is een tip. Een gouden tip: Laat je kat castreren!

Nu is het zo dat kittens al vanaf 4 maanden vruchtbaar kunnen zijn. In tegenstelling tot wat veel mensen denken. De algemene gedachte is dat dit pas bij een maandje of 6 is omdat dat de leeftijd is waarop het kitten vaak gecastreerd wordt. Er is geen vaststaande regel waarop een kitten geholpen wordt. Zes maanden is prima, maar blijkt dat de poes al eerder krols is of dat kater gaat sproeien, dan is het wenselijk om ze eerder te helpen. Dit heeft ook geen consequenties voor de lichamelijke en geestelijke ontwikkeling van de kat. En vergeet niet: na castratie is kater nog steeds enkele weken vruchtbaar! Sommige dierenartsen zeggen tot wel 6-8 weken. Dus houdt hem die aantal weken nog binnen.
Er zijn zelfs sites die beweren dat het beter is om een poes eerst krols te laten worden. Allemaal achterhaald.
Er zijn zelfs mensen die een poes haar krolsheid gunnen, omdat het de mooiste tijd van haar leven is, want dan voelen ze zich verliefd. Alsjeblief mensen: néé. Ze hebben last van hun hormonen en ik benadruk graag het woord ‘last’. En eerst een nestje krijgen beter? Sorry maar het antwoord is echt “nee”.
Dit jaar komen schrikbarend veel zwangere poezen binnen van nog geen jaar oud!
We zouden je eigenlijk foto’s moeten laten zien van katjes waarvan de buik nog groter is dan heel mama zelf, van mama’s die een keizersnede moeten ondergaan omdat hun bekken nog veel te smal is om überhaupt te kunnen baren, van dode kittens die het niet gehaald hebben tijdens het baren omdat ze klem hebben gezeten in het geboortekanaal…
Al deze mama’s en kittens zouden een pijnlijke, langzame en gruwelijke dood sterven. Doordat wij niet de moeite hebben genomen om even langs de dierenarts te gaan om kater en/of poes te laten helpen.
Maar we doen het niet omdat er menig lezer zal zijn die de aanblik niet kan verdragen. Het te zielig vindt. Toch is al dit leed het resultaat als we ervoor kiezen de kat niet te helpen. Ook de katertjes! “Och” hoor ik nog weleens van mensen met een katertje. Waarmee men impliceert er geen last van te hebben. Klopt. Maar is het niet een beetje kortzichtig of zelfs egoïstisch (als ik zo vrij mag zijn)? Zonder katers geen kittens.

Een pleeggezin zegt: “Ze had een te smal bekken en 2 kittens lagen in een stuit waardoor ze ze niet door het geboortekanaal kon persen. Heel zielig om dat uren aan te moeten zien”. (Ze kreeg een spoedkeizersnee.)
Vanuit een ander pleeggezin: “Ze had een te smal bekken en kreeg ze er niet zelf uit. Mijn hart brak om te zien hoeveel pijn ze had.” (Ook dit mondde uit in een spoedkeizersnee en later in vele injecties om de moedermelk op gang te krijgen.)
Een andere pleegmoeder: “Ik heb echt moeten helpen om de kittens eruit te krijgen! Het lukte haar gewoon niet”.
Nog een andere pleegmoeder: “Het maakte mij erg verdrietig om een niet volgroeid kattenlijfje zo uit haar verband getrokken te zien. Er was geen ruimte in haar lijf voor 5 grote kittens en ze was daardoor vooral op het eind erg ongemakkelijk en had veel pijn.”
En dan hebben we ook nog mensen die zeggen dat het nu eenmaal de natuur is. Ik denk dat we dat station al een beetje voorbij zijn, toch?
En wat te denken van het emotionele leed van mamakitten.
Een kat mag dan vruchtbaar zijn en in staat zijn te baren, het wil niet zeggen dat ze emotioneel volwassen is. Ze is zelf nog een kitten en moet al kittens groot zien te brengen. Ze heeft vaak geen idee wat ze met de kittens aan moet. Ze loopt van ze weg, of gaat er bovenop zitten en reageert niet op het gepiep, weet niet hoe ze moet voeden of heeft helemaal geen melk, heeft minder binding of voelt zich onthand. Er is zelfs een mamakitten geweest die doodsbang was van haar eigen kittens!
Als we deze mama’s niet hadden gevonden, dan zouden haar kittens dus letterlijk verhongeren.
Mocht mamakitten het eerste nestje overleven, dan is het dus niet ondenkbaar dat ze voordat ze haar eerste levensjaar heeft bereikt, al 2 nestjes heeft gehad. Toch te triest voor woorden?
En al die kittens (nog altijd nakomelingen van die weggelopen huiskat) krijgen weer kittens en die krijgen ook weer kittens….
We verwachten nogal wat van onze katten. En waarvoor? Om een maandje of 4 zwijmelend naar een nestje te kunnen kijken? 4 Maanden van de 18 jaar?
Terwijl asielen uitpuilen en er nestje na nestje gevonden wordt (ja die van die weggelopen poes of kater) en we allemaal meeleven met dat leed, stoppen we ons hoofd in ‘t zand voor onze eigen dieren die we ongecastreerd rond laten lopen.

Komen we toch terug op die ene gouden tip: Laat je kat castreren.
Het helpt zoveel leed voorkomen.